Flahauts fantoompijn : waarom ex-minister Flahaut zijn opvolger meteen hard aanpakt
André Flahaut (PS) is een gewond dier. Elio Di Rupo liet hem vallen als minister. Pieter De Crem strooit extra zout in die wonde.
'C'est un con.' Die krachtterm - vrij vertaald: een lul - liet André Flahaut (PS), tot vrijdag minister van Defensie, zondag optekenen in de Kamer over zijn opvolger Pieter De Crem (CD&V). Niet in de wandelgangen, in een off the record-gesprekje, maar open en bloot. Eerst aan het persbureau Belga, daarna op vraag van de televisiestations nog eens voor de camera.
Aanleiding voor Flahauts oprisping is De Crems voorstel van zaterdag, om opnieuw een legerdienst in te voeren. Een vrijwillige deze keer, voor jongeren die willen kennis maken met Defensie.
'Hij kent het dossier helemaal niet', schoot Flahaut gisteren vanuit de heup. Helemaal ongelijk had hij daarbij niet.
Er bestaat immers al een dergelijk plan, alleen is het nog niet in praktijk gebracht. De paarse regering VerhofstadtII kwam in mei 2006, na de moord op Joe Van Holsbeeck, met het plan. Tot maximaal duizend werkloze jongeren tussen 18 en 25 zouden vrijwillig dienst kunnen nemen bij het leger. De vrijwillige dienst van collectief nut werd echter nooit echt toegepast. Het wetsvoorstel over de vrijwillige dienst werd in april aangenomen in de Kamer, nadat de ministerraad in maart akkoord was gegaan met de toepassing ervan binnen Defensie.
Het concept zit dus eigenlijk al in de pijplijn. Alleen, zoals bij alles in het leger, is geld het probleem. Na de budgettaire goocheltrucs op Defensie, en met 90 dagen tijd, is een dergelijk concept invoeren een onmogelijke opdracht voor De Crem.
Die technische uitleg verklaart nog niet waarom een ex-minister zijn opvolger, die één dag minister is, openlijk voor rotte vis uitscheldt. Zeker niet als beiden lid zijn van dezelfde coalitie.
Zoals wel vaker bij Flahaut zit er een sterke emotionele kant aan het verhaal. Na meer dan 12jaar onafgebroken ministerschap, eerst op Ambtenarenzaken, daarna op Defensie, is het afgelopen voor de Waals-Brabander. PS-voorzitter Elio Di Rupo wilde vernieuwen en stuurde golden boy Paul Magnette naar de federale regering. Flahaut kreeg een pijnlijk langgerekte lofzang van Di Rupo op het aanvaardingscongres van de PS, maar intern werd een hartig woordje gesproken. Flahaut weigerde bot het vice-voorzitterschap van de Kamer als troostprijs, zijn trots staat financiële zoethoudertjes in de weg.
De Waals-Brabander is twaalf jaar lang een absolute workaholic geweest. Dag en nacht bezig met zijn job, nauwelijks een familieleven, systematisch bezig zijn kabinet en administratie op te jagen en te laten draven. Tijdens de zomermaanden was er steeds één kabinet altijd bemand, dat van Defensie.
Het ministerschap was zodanig vergroeid met de man, dat het nu als een amputatie aanvoelt. Met Pieter De Crem, acht jaar lang zijn aartsvijand in de Kamer, die grinnikend het scalpel vasthoudt.
Donderdag zagen beiden elkaar in de Kamer, voor een 'afkoelingsgesprek'. 'We gaan er geen moddercatch van maken, laat ons als grote mensen samenwerken', kwamen ze overeen. Maar Flahaut kon het niet laten, en stuurde een laatste communicatie rond naar alle militairen. 'Jullie weten dat ik persoonlijk het doelwit ben geweest van gratuite kritieken en beschuldigingen van bepaalde leden van de oppositie, van wie enkelen vanaf morgen mee aan de macht zullen zijn. We zullen zien of diegenen die ons voorheen de les spelden, de taak zullen aankunnen. De tijd zal het uitwijzen', kwam in de mailbox van 40.000 militairen terecht, samen met het adres, de e-mail én het persoonlijk gsm-nummer van Flahaut.
Vrijdag trommelde De Crem dan de pers op voor de machtsoverdracht op het kabinet in de Lambermontstraat, waarbij hij Flahaut letterlijk naar de deur begeleidde en hem de straat op duwde. 'Ik ga me nu vervelen', gaf Flahaut toe van op het bordes van zijn voormalig kabinet.
Lang duurde de verveling niet. Zaterdag kreeg Flahaut het plan over de vrijwillige legerdienst van De Crem te horen. Uitgerekend een dossier waarvan de PS'er vrijdag bij de machtsoverdracht aan de CD&V'er had uitgelegd dat hij het kon afwerken.
Plots ging De Crem met zijn pluimen lopen. Dat de legervakbonden, de laatste maanden steeds kritischer geworden voor Flahaut, nu lieten weten 'het een goed idee te vinden', kreeg Flahaut helemaal over de rooie. Net als in de gloriejaren van zijn ministerschap beschuldigde Flahaut zijn De Crem ervan 'een rechtse politiek te willen installeren'. Fantoompijn, die erg ongelukkig kwam op de dag dat een nieuw kabinet, met PS én CD&V onder één dak, het vertrouwen vroeg in de Kamer. Vertrouwen dat Flahaut persoonlijk moest schenken, bij de stemming. 'Ik ga me net als die N-VA'er onthouden', brieste de ex-minister op de RTBF. Om even later door zijn PS bijgespijkerd te worden, en braaf met de meerderheid mee te stemmen.
De Crem moest na zoveel theater enkel maar de voorzet binnenkoppen. 'Ik denk dat mijn voorganger vooral razend is omdat hij zelf geen deel meer uitmaakt van de regering. Ik voel me alvast niet beledigd door de uitspraken. Die zeggen veel over de manier waarop dit departement twee regeerperiodes is geleid. Of zie ik er echt uit als een con misschien', vroeg de nieuwe minister van Defensie aan de RTBF-ploeg.
W. Verschelden
Bron : De Standaard Online, 24-12-2007.
Posted by NovaCivitas at 06:47 pm
|
Druk deze pagina